Bezoeken

Deze brouwerijtoren (1948) is een betonnen skeletstructuur aangevuld met bakstenen. Het torengebouw diende voor de koeling, het gistingsproces en de bewaring. In 1994 beslist het schepencollege de toren te laten renoveren tot een productiecentrum voor professionele podiumkunsten. De architecten Beel en Achtergael stonden in voor de renovatie.

Deze bakstenen bergmolen werd in 1923 heropgebouwd nadat het Duitse leger zijn houten voorganger in brand had gestoken. Hij staat op de plaats van een oudere molen en is nog in werking, mede dankzij de open omgeving die een goede windvang verzekert. In de Scheldevallei is hij het enige bewaarde exemplaar.

Dit is een van de grote historische boerderijen in het West-Vlaamse Scheldegebied. Het was het centrum van de gelijknamige heerlijkheid, die toebehoorde aan de vermaarde kloostergemeenschap van Corbie-aan-de-Somme (Picardië). De hoeve behield haar middeleeuwse uitzicht: de gebouwen staan rond een binnenplein en zijn omwald door een 10 tot 15 meter brede watergracht.

De archeologische site ligt in een waterwinningsgebied. Het openluchtmuseum toont twee plattegronden van de Romeinse baanpost, die was ingeplant op een kruising van een land- en een waterweg. Daarnaast maakt u ook kennis met het verhaal van waterwinning vroeger en nu.

Deze beschermde houten staakmolen op stenen voet wordt wel eens de oudste molen van West-Vlaanderen genoemd. In zijn huidige vorm dateert de korenmolen uit 1753, maar er was al een molen in 1694. Mogelijk werden balken van de oude molen hergebruikt. De molenaars Maurice en André Vercleyen verkochten hun eigendom in 1980 aan de stad en enkele jaren later werden enkele dringende ingrepen uitgevoerd

Deze houten staakmolen (voor 1600) in de wijk Sterhoek werd in 1781 hersteld en vernieuwd. Hij kreeg toen zijn huidige vorm. Tot 1942 werd hier gemalen. Na een periode van verval werd de molen hersteld en in 1991 weer maalvaardig gemaakt.