UiT interview met Major Clint

Major Clint komt terug thuis!

We mijden platgereden paden

Gevraagd worden om op 28 juni in eigen stad het (gratis) festival Grensrock te openen. Dat moesten ze geen twee keer vragen aan de drie bandleden van Major Clint. Na vijf jaar zoeken eigenden de drie twintigers uit de grensstad zich inmiddels een heel eigen sound toe. ”Een leukere manier om na vijf jaar nog eens echt thuis te komen, konden we zelf niet verzinnen”, aldus Wout Wittevrongel, zanger en gitarist van de band.

Stijn Desmet die voor Grensrock de geschikte live-acts mag spotten, zag Major Clint in het jeugdhuis Den Over in Menen aan het werk. Ze deden er hun ep-release.

Waarom voor de groepsnaam verwijzen naar een acteur die de pensioengerechtigde leeftijd al een tijd voorbij is?

Wout Wittevrongel (23, zang en gitaar): “Toen ik met twee strijdmakkers, Tim Gobert (23, drums) en Bert Moerman (24, bas), vijf jaar geleden de band oprichtte zochten we nog naar een herkenbare en goed klinkende groepsnaam. Omdat ik van jongs af aan grote fan ben van Sergio Leone’s spaghetti westerns belandde ik bij het personage van de Amerikaanse filmacteur Clint Eastwood. Méér dan als ‘the man with no name’ staat hij voor een personage dat direct, rechttoe en rechtaan is, met een mysterieus kantje aan. Een kenmerk dat we ook in onze muziek willen laten weerklinken. Toen we vijf jaar geleden met de band van wal staken, voelden we ons zelf ook een soort cowboys, op zoek naar nieuwe uitdagingen.”

Hoe zou je, voor iemand die jullie nooit eerder aan het werk heeft gezien jullie muziekstijl omschrijven?

“Moeilijke vraag want we klampen ons niet vast aan specifieke stijl. We proberen eerder zeer uiteenlopende genres te combineren. In onze prille beginperiode waren pop en bluesrock de grote invloeden. Ook nijgt het soms weleens naar de punk. Nu kunnen ook progressive rock, psychedelica en post-hardcore op onze muziek worden geplakt. We maken het onszelf op dat vlak eigenlijk niet gemakkelijk, maar er is daar wel degelijk over nagedacht. Net zoals Frank Zappa kiezen we niet voor de meest voor de hand liggende melodieën. We mijden de platgetreden paden.”

Nieuw jasje

Major Clint blijkt dus niet tuk te zijn op commercie.

“Is inderdaad zo. Een melodie mag blijven naklinken maar compromissen sluiten om als band radiovriendelijk te klinken, daar passen we voor. Met de invloeden die we hebben zoals bands als Melvins, Fugazi, The Jezus Lizard uit de jaren 80-90, is dat ook niet verwonderlijk.”

Wat maakt jullie dan zo eigen?

“We springen altijd zo origineel mogelijk om met wat voorhanden is. Doordat onze bassist veelal een aparte melodielijn speelt, de drummer flink van jetje geeft en ik zelf mijn stem durf te verheffen, proberen we, ook al zijn we slechts met zijn drieën, een vol geluid te produceren dat ons herkenbaar maakt”.

Waar groeien jullie nummers?

“Bijna altijd in het repetitiekot. Daar brengen we samen heel veel tijd door. Daar ontstaan nummers. Er gaan soms maanden overheen vooraleer we alle drie tevreden zijn over het resultaat en een nummer ook daadwerkelijk op de playlist komt.”

Met dank aan Van Biesen

Hoe kwam jullie eerste EP tot stand?

“Hoewel we niet erg verzot zijn op het concept wedstrijden schreven we ons toch met een zekere regelmaat in voor rockrally’s. Na een leerrijke passage op Westtalent, wonnen we in de eerste helft van 2012 de wedstrijd Melkrock Tielt. De hoofdprijs bestond uit productietijd met Erik Van Biesen, de bassist bij Gorki, die ook in de jury zat. Gedreven als hij is, hielp hij mee bij het aanscherpen van de sound waardoor we nog méér een eigen gezicht kregen. Mede aan hem danken we onze eerste EP met vier nieuwe nummers op.”

Eind vorig jaar waren jullie zelfs met het nummer Bad Expectations op Studio Brussel te horen?

“Inderdaad, in het kader van de Nieuwe Lichting koos Brent Vanneste van Steak Number Eight onze band als zijn runner-up! Dat was, samen met passages op mooie locaties als Vama Veche en Klein Tokyo in Moorsele, voor ons een bevestiging dat de hernieuwde sound werkte. We laten ons hoofd echter niet op hol brengen en blijven met beide voeten op de grond. Want tijdens een recent concours bij de 4AD in Diksmuide, haalden we het net niet! We doen rustig verder en zien wel wat op ons af komt. Naast muziek hebben we elk voldoende andere bezigheden. Die halen heel wat druk van de ketel. Een complimentje van een toeschouwer na afloop van een concert kan ook al deugd doen. Het belangrijkste is dat we er zelf ontzettend veel lol aan beleven! Daar doen we het voor!”

Major Clint speelt op 28 juni om 18 uur op Grensrock in Menen

Méér info: www.facebook.com/major.clint of vi.be/majorclint

Tekst: Bernard Vancraeynest